Masih Alinezhad’s article
2006-06-06
Mana Neyestani

 
مانا را شادی بخش مردم بدانیم/یادداشتی ازمسیح علی نژاد
1385-03-16
مانا نیستانی

مسیح علی نژاد

تصوير اول‌:
تقليد لهجه‌ و گويش‌ مردم‌ كرمان‌ توسط‌ يكي‌ از معاونان‌ زن‌ كابينه‌ دولت‌ نهم‌ در نشست‌ علني‌ مجلس‌ هفتم‌، محمدرضا باهنر نماينده‌ اصولگراي‌ كرمان‌ را بر صندلي‌اش‌ »بي‌قرار« و »ناآرام‌« ساخت‌ و درنهايت‌ اين‌ رئيس‌ مجلس‌ بود كه‌ در مواجهه‌ با اعتراض‌ نايب‌ خود، با تذكر و تدبير، او را به‌ آرامش‌ فراخواند تا مجلس‌ را از تنش‌ دور سازد.
تصوير دوم‌:
محمدرضا باهنر يك‌ روز پس‌ از "ناآرامي‌" و "بي‌قراري‌" مردم‌ آذربايجان‌ در مواجهه‌ با كاريكاتوري‌ كه‌ گويش‌ آنان‌ را حسب‌ گفته‌ مسوولان‌ روزنامه‌، بدون‌ قصد و سوءنيت‌، نشانه‌ رفته‌ بود، همبستگي‌ ملي‌ را در خطر مي‌بيند و "پايين‌ بودن‌ سواد" را به‌ عنوان‌ يكي‌ از دلايل‌ مخدوش‌ شدن‌ اين‌ همبستگي‌ برمي‌شمارد، آنچنان‌ كه‌ »تحريك‌ نخبگان‌ قومي‌ توسط‌ خارجي‌ها« را نيز از ديگر عوامل‌ ناآرامي‌ در استان‌هاي‌ ديگر اعلام‌ مي‌كند. در هر دو تصوير ماجراي‌ به‌ طنز گرفتن‌ گويش‌ و لهجه‌ قومي‌ است‌ كه‌ اهالي‌ آن‌ قوم‌ را بي‌تاب‌ و رنجيده‌خاطر ساخته‌ و به‌ واكنشي‌ ناگزير واداشته‌ است‌. در تصوير اول‌ اما صحبت‌ از آستانه‌ تحمل‌ يك‌ فرد معمولي‌ از جنس‌ »توده‌ مردم‌« نيست‌ بلكه‌ صحبت‌ از بي‌تابي‌ و آستانه‌ تحمل‌ كسي‌ است‌ از نخبگان‌ آن‌ قوم‌ كه‌ اينك‌ نمايندگي‌ بخشي‌ از مردم‌ و يك‌ تفكر را در مجلس‌ هفتم‌ عهده‌دار است‌. ولي‌ در تصوير دوم‌ اين‌ توده‌ مردم‌ هستند كه‌ در مواجهه‌ با يك‌ كاريكاتور كاسه‌ صبرشان‌ لبريز شده‌ است‌. حال‌ صرف‌نظر از آنكه‌ چرا در بروز دو رخداد مشابه‌ يكي‌ در صحن‌ مجلس‌ و ديگري‌ در سطح‌ جامعه‌، آستانه‌ تحمل‌ او كه‌ از جنس‌ "نخبگان‌" است‌ و آن‌ ديگران‌ كه‌ توده‌ "مردم‌"اند به‌ يك‌ ميزان‌ بوده‌ و هر دو در مقابل‌ يك‌ طنز واكنش‌ مشابه‌ روا داشتند. بايد بررسي‌ كرد تعامل‌ اين‌ دو مقوله‌ - نخبگان‌ و مردم‌ - بايد چگونه‌ باشد تا در مقاطع‌ حساس‌ يكديگر را به‌ سمت‌ آرامش‌ و جلوگيري‌ از بحران‌ سوق‌ دهند.آيا به‌راستي‌ به‌ بازي‌ و كنايه‌ گرفتن‌ لهجه‌ها، كه‌ عمري‌ ديرينه‌ در رفتار و كردار و گفتار همه‌ كشورها دارد و سطوح‌ مختلف‌ جامعه‌ خودمان‌ نيز در گفت‌و شنودهاي‌ روزمره‌ از آن‌ بي‌بهره‌ نيست‌ اينچنين‌ مي‌بايد از آستانه‌ تحمل‌ ساكنان‌ كشور عبور كند و تبديل‌ به‌ يك‌ بحران‌ در سطح‌ ملي‌ شود!*
لطيفه‌ها، طنزها، تقليد لهجه‌ها و كاريكاتورها كه‌ مي‌بايد در خدمت‌ خنديدن‌ و خنداندن‌ بشر باشند چه‌ شده‌ است‌ كه‌ اينك‌ نه‌تنها چنين‌ نمي‌كنند بلكه‌ در يك‌ مقطع‌ ساعت‌ كوتاهي‌ از جلسه‌ علني‌ مجلس‌ را به‌ سمت‌ عصبانيت‌ و تنش‌ و در مقطعي‌ ديگر روزهاي‌ پياپي‌ چند استان‌ را به‌ سمت‌ خشم‌ و تنش‌ سوق‌ مي‌دهند*
چراكه‌ نمي‌توان‌ همانند نايب‌رئيس‌ محترم‌ مجلس‌ از كنار ريشه‌هاي‌ اصلي‌ اين‌ بحران‌ گذشت‌ و به‌ آساني‌ نخبگان‌ كشور را متهم‌ به‌ "تحريك‌ شدن‌ و دخالت‌ كردن‌ در ناآرامي‌ها" ساخت‌، بلكه‌ تدبير و تفحصي‌ عميق‌تر مي‌بايد تا به‌ جاي‌ صرفا يافتن‌ رد بيگانگان‌ در بروز اوليه‌ اين‌ تنش‌ها از نقش‌ يافتن‌ ؤانويه‌ آنان‌ بر بستر آماده‌ اين‌ بحران‌ها جلوگيري‌ كرد و نيز از سوق‌ دادنش‌ به‌ سمت‌ و سوي‌ تفرقه‌ و تفكيك‌ كه‌ همان‌ مخدوش‌ شدن‌ "همبستگي‌ ملي‌" خواهد بود، مانع‌ شد. همان‌گونه‌ كه‌ افكار عمومي‌ نيز وقتي‌ نخبگان‌ آنها در مقابل‌ طنزي‌ در صحن‌ علني‌ مجلس‌ آستانه‌ صبرشان‌ لبريز مي‌شود از "تحريك‌ شدن‌ نخبگان‌ توسط‌ خارجي‌ها" سخن‌ به‌ ميان‌ نمي‌آورند. حال‌ تعامل‌ ميان‌ "نخبگان‌" و 'مردم‌" در مقطعي‌ كه‌ هر دوي‌ آنها پايين‌ بودن‌ آستانه‌ تحمل‌ خود را در محك‌ و آزموني‌ مشابه‌ به‌ نمايش‌ گذاشته‌اند چگونه‌ ميسر خواهد بود* چنانچه‌ در مقاطع‌ ديگر نيز حاكميت‌ و مسوولانش‌ ميزان‌ آستانه‌ تحمل‌ خود را در مواجهه‌ با برخي‌ از خواسته‌ها و مطالبات‌ مردم‌ كه‌ گاه‌ به‌ سمت‌ گويشي‌ تحكمي‌ و طلبكارانه‌ رفته‌ است‌، نشان‌ داده‌اند و گاه‌ آنچنان‌ در مقابل‌ اعتراضات‌ بحق‌ يا ناحق‌ آنان‌، بي‌تاب‌ و غيرمدبرانه‌ وارد عمل‌ شده‌اند كه‌ جامعه‌ را ناگزير به‌ عقب‌نشيني‌ توام‌ با ياس‌ از ايده‌آل‌ها و تصورات‌ و توقعات‌ خود كرده‌اند. بدين‌ ترتيب‌، اين‌ مسوولان‌ و تصميم‌گيران‌ هستند كه‌ در روندي‌ اجتناب‌ناپذير، ميزان‌ و چگونگي‌ تحمل‌ خود در مواجهه‌ با برخي‌ از رفتارها و كردارهاي‌ مردم‌ را به‌ بدنه‌ جامعه‌ مي‌آموزند و يا به‌ عبارتي‌ اين‌ مردم‌ هستند كه‌ در برهه‌هاي‌ مختلف‌ چون‌ آينه‌، رفتار و كردارهاي‌ مسوولان‌ و حاكميت‌ را منعكس‌ مي‌سازند. بدين‌ معنا كه‌ اگر اشتباهات‌ و تقصيرات‌ آنان‌ با تحمل‌ و تامل‌ حاكميت‌ مواجه‌ نشود بي‌ترديد در زمان‌هاي‌ ديگر قصور و اشتباه‌ تصميم‌گيران‌ دولتي‌ و حاكميتي‌ را نه‌تنها تحمل‌ نمي‌كنند بلكه‌ تا مرز بحران‌ و حوادؤي‌ دل‌آزار هم‌ پي‌ مي‌گيرند كه‌ گاه‌ خود هم‌ از آن‌ رنج‌ مي‌برند اما چاره‌اي‌ جز اين‌ نمي‌بينند.
روزي‌ كاريكاتوريستي‌ چهره‌ و نام‌ يكي‌ از مسوولان‌ و تصميم‌گيران‌ كشور را براي‌ نقد يك‌ مطلبي‌ و يا شاد كردن‌ ملتي‌ به‌ صفحه‌ مطبوعات‌ كشاند. اگر آن‌ روز اين‌ هنر رايج‌ در رسانه‌هاي‌ جهان‌ مورد تحمل‌ و سعه‌صدر تصميم‌گيران‌ كشور واقع‌ مي‌شد قطعا اين‌ روزها هموطنان‌ آذري‌ما نيز در تبعيت‌ و آموختن‌ از آن‌ رفتار و ظرفيت‌بالاي‌ مسوولان‌، آستانه‌ تحمل‌ خود را بالا مي‌بردند و كاريكاتور روزنامه‌ ايران‌ را به‌ مثابه‌ يك‌ اشتباه‌ و برداشت‌ نادرست‌ يا يك‌ طنز و شوخي‌ تفسير مي‌كردند نه‌ يك‌ توهين‌، چنانكه‌ اگر دولت‌ آن‌ روزها از آن‌ كاريكاتور، احساس‌ توهين‌ نكرده‌ بود، اگر آن‌ روز دولت‌ طراح‌ آن‌ كاريكاتور را به‌ مثابه‌ يك‌ شهروند ايراني‌ مي‌پنداشت‌ قطعا امروز "مانا نيستاني‌" را نيز آذري‌ها به‌ مثابه‌ هموطن‌ شوخ‌ خود مي‌پذيرفتند. اين‌ است‌ همه‌ درد امروز جامعه‌ در مواجهه‌ با تحمل‌ ملي‌ كه‌ ناشي‌ از چگونگي‌ تعامل‌ »نخبگان‌« عرصه‌ تصميم‌گيري‌ كشور و "مردم‌"است‌. مردم‌ هر جامعه‌ خود را در آينه‌ حاكميت‌ مي‌بينند. پايين‌ بودن‌ آستانه‌ تحمل‌ ملت‌ قطعا در روزهايي‌ ريشه‌ دارد كه‌ خود تحمل‌ نشده‌اند





فرامرزي: خانم علي نژاد! گاندي مي گويد: با هم بخنديم نه بر هم. تئوري شما اما اين است كه بگذاريد ما بر شما بخنديم و شما هم لطف كنيد و آستانه تحملتان را بالاتر ببريد. متاسفم. واقعا از اين همه ساده نگري متاسفم.
امير حسين: عالي و محشر.........
بهروز: چرا در نوشتن مطالبتان مهرداد قاسمفر سردبير بازداشت شده ايران جمعه را تا اين حد ناديده مي گيريد اين در حالي است كه وي از وزنه هاي فرهنگي كشور محسوب شده و اين عكس العمل گزينشي تا حد زيادي بيننده را در مورد انگيزه اين مسئله به ترديد مي اندازد
کیوان: مانا را شادی بخش مردم می دانیم...

از تحلیل زیباتون متشکرم.
کیوان
farzad: وای بر ما ...
اگر منظورتان این است که "مضحکه ی ما" بودن را تحمل کنید، نه ... ما تحمل نمی کنیم.
می خواهید شما مضحکه ما باشید و تحمل و نجابت را به ما یاد بدهید؟
بهزاد: از طرف دیگر، به نظر شما آستانه ی تحمل چقدر باید باشد؟ 10 سال؟ 20 سال؟ 40 سال؟ این مردم تحقیر و توهین به زبانشان را که هویت یک ملت است، بیش از 70 سال با عناوین مختلف (ترک خر، بیلمز، نفهم و ...) تحمل کرده اند و دم بر نیاورده اند. تا جایی که حتی این سکوت و تحمل، بارها و بارها مضحکه ی عده ای دیگر شده است. تحقیر و توهینی که همچنان با سرعت و شتاب سابق، ادامه دارد. من و اکثر مردم آذربایجان نیک می دانیم که در کار مانا عمدی نبوده است، ولی این چیزی را عوض نمی کند. مانای عزیز خواسته یا ناخواسته وارد بازی شده است که خود قوانین آنرا زیر پا گذاشته. اقراریه و اعلامیه و اصلاحیه ی روزنامه ی ایران هم که انصافا با زیرکی تنظیم شده بود، نوشداروی بعد از مرگ بود چرا که عذرخواهی شخص مانا و برادر و برخی از همکارانشان گویای همه چیز بود. مانا قربانی 70 سال تحقیر و توهین شده است. فقط همین.
بهزاد: خانم علی نژلد،
با نشکر از مطلب ارسالی شما لازم می دانم تا مطالبی را خدمتتان عرض کنم:
اول اینکه این موضوع چند سالی ست که در ایران جا افتاده مد شده و آن واژه های گویش آذری یا لهجه ی آذری ست، که هر دوی این نرکیب ها اشتباه هستند. چرا که آذری نه یک بهجه است و نه گویش بلکه آذری یک زبان است. آذری ها فارسی حرف نمی زنند (مثل گیلکی ها) که بگوییم لهجه ی آذری. آذری به تنهایی یک زبان است.
دوم اینکه، شما که اینقدر صحبت از آستانه ی تحمل و ظرفیت می کنید، مطمئنا منظورتان این نیست که هر کسی فقط و فقط بخاطر خنداندن مردم، به زبان، موجودیت و یا هویت قومی توهین کند (و یا با آن شوخی کند) و مردمان آن قوم هم وی را احسنت گفته و به او افتخار کنند. حتما شما هم با بنده موافقید که شوخی هم حدی دارد. اگر قرار است وحدت ملی حفظ شود، این مسئولیت فقط به عهده ی آذری ها نیست. هر کسی هر کاری دوست دارد بکند و آذری ها دم نزنند که خدای نکرده وفاق ملی به خطر نیفتد! این منصفانه نیست.

نظرات شما پس از مشاهده توسط مدیر سایت منتشر خواهند شد.


نام:

ایمیل:

وب سایت:


متن پیام:








بپا خودت ترک نخوری!/ کارتونی از مانا نیستانی 1388-11-06 A cartoon by Mana Neyestani
رینگ بوکس/ کارتونی از مانا نیستانی 1388-10-20 Boxing ring/ a cartoon by Mana Neyestani
دست های بریده!/ کارتونی از مانا نیستانی 1388-10-13 A cartoon by Mana Neyestani
هیس!/ کارتونی از مانا نیستانی 1388-10-06 Hisssss!/ A cartoon by Mana Neyestani



خوشه بندی یارانه ها برچیده شد/ کارتونی از جمال رحمتی 1388-11-20 A cartoon by Jamal Rahmati
ریشه کنی/ کارتونی از حسین صافی 1388-11-20 A cartoon by Hossein Safi
آنتی خشونت/ کارتونی از هادی حیدری 1388-11-20 Anty violence/ a cartoon by Hadi Heidari
گوسفند متفکر!/ کارتونی از محسن ظریفیان 1388-11-18 A cartoon by Mohsen Zarifian
بازی با حلقه دار/ کارتونی از مرتضی خسروی 1388-11-18 A cartoon by Morteza Khosravi
آدم دودی/ کارتونی از علی درخشی 1388-11-18 A cartoon by Ali Derakhshi
آزادی بیان/ کارتونی از محمدعلی خلجی 1388-11-17 A cartoon by Mohammad Ali Khalaji
پیشتازان فضا/ کارتونی از کیوان زرگری 1388-11-17 A cartoon by Keyvan Zargari
خوشه بندی یارانه ها/ کارتونی از حسام فطرتی 1388-11-17 A cartoon by Hesam Fetrati
افزایش قیمت طلا و نفت در کارتونی از جمال رحمتی 1388-11-17 A cartoon by Jamal Rahmati